शुक्रवार, २५ डिसेंबर, २००९

मला पण टॅगले

परवापासून बघतोय हे टॅगा-टॅगी चे काही तरी प्रकरण चालू आहे. फारसे समजले नाही म्हणजे तसे मुळापर्यंत जायचा पर्यंत पण केला नाही. असो तर पंकज ने मला टॅगले म्हणून म्हंटले लिहून टाकावे एकदा

1.Where is your cell phone?
बाजूलाच ठेवलाय. वाजतो अधून मधून. सायलेंटवर आहे घरी आलोय न सगळे जोपलेत.

2.Your hair?
काळेच आहेत. बारीकच ठेवतो आणि मिलिटरीकट असतो. थोडे कुरळे आहेत आणि सध्या गळत आहेत म्हणून औषधोपचार पण चालू आहे.

3.Your mother?
मी घरी येतोय असे नुसते समजले की मटन तयार. थोडी हळवी आहे प्रत्येक वेळी घरून निघताना डोळ्यात पाणी येते. म्हणून न चुकता दर दुसऱ्या आठवड्याला मी घरी पळतो.

4.Your father?
एक आदर्श पिता. त्यांचे सगळे गुण माझ्यात आलेत. आणि हो मला कधीही नाही म्हणत नाहीत बाकीच्यांचा विरोध असला तरी.

5.Your favorite food?
तांबडा पांढरा रस्सा, कोल्हापुरी चिकन, मम्मीच्या हाताचे मटन.

6.Your dream last night?
एकदा जोपलो की काही समजत नाही मग स्वप्न कशी पडणार. पडली तरी लक्शात राहत नाहीत.

7.Your favorite drink?
कसल्याच प्रकारचे अल्कोहोलिक ड्रिंक मी घेत नाही..कोक आवडते पण फेवरेट नाही

8.Your dream/goal?
माझे जेवढे छंद आहेत त्या सगळ्यात प्राविण्य मिळवायचे.

9.What room are you in?
घरचा हॉल कम बेडरूम मध्ये

10.Your hobby?
ट्रेकिंग, फोटोग्राफी, बायकिंग, खूप भटकणे आणि हो आताच लागलेले ब्लोग्गिंग चे वेड

11.Your fear?
माहित नाही

12.Where do you want to be in 6 years?
पुण्यातच की आणखी कुठे जाणार

13.Where were you last night?
रात्री १०.३० पर्यंत पुणे-तासगाव बस मध्ये नंतर घरीच गावी आलोय ना

14.Something that you aren’t diplomatic?
अवघड प्रश्न आहे किंवा मला समजला नाही

16.Wish list item?
आता सांगून टाकतोच Canon 5D Mark II आणि पांढऱ्या लेन्स. का माहित नाही पण मला हे हवे आहे आणि २०१० मध्ये मी नक्की घेणार

17.Where did you grow up?
पलूस. बालवाडी ते बारावी मी पलूस मधेच वाढलो. इंजिनिअरिंगची चार वर्षे कोल्हापूरला बावड्यात होतो.

18.Last interesting thing you did?
बाईक वरून कोकण ची सफर... ८०० किमी

19.What are you wearing?
टी शर्ट आणि बर्मुडा

20.Your TV?
घरी आणि पुण्यात दोन्हीकडे ओनिडा के.वाय. थंडरच आहे

21.Your pets?
नाही मला असे प्राण्यांना बांधून ठेवायला नाही आवडत. उगाच हाल बिचाऱ्यांचे

22.Friends
खूप आहेत आणि हो मला प्रत्येकाच्या टच मध्ये राहायला आवडते. शाळा, कॉलेज, ऑफिस, ट्रेक, फोटोग्राफी, ओर्कुट, गावातले आणि इतर असा खूप मोठा मित्र वर्ग आहे

23.Your life?
एकदम निवांत आणि टेन्शन फ्री आहे

24.Your mood?
नेहमी चांगलाच असतो. मूड खराब नाही करून घेत मी किवा मला रागच येत नाही

25.Missing someone?
Actually

26.Vehicle?
हो माझं पाहिलं प्रेम - माझी Pulsar 200. ३२००० किमी ची अखंड साथ दिली आहे मला आणि हो मी लद्दाख ला घेऊन जाणार आहे

27.Something you’re not wearing?
हा कसला प्रश्न.

28.Your favorite store?
वालमार्ट. अजून भारतात नाही उघडले पण हे प्रकरण अशक्य आहे ह्याची भव्यता तुम्ही हे बगीतल्यावरच लक्शात येईल

29.Your favorite color?
लाल. माझी गाडी, हेल्मेट लालच आहेत. मला आकाशी पण आवडतो

29.When was the last time you laughed?
मगाशी पंकजचा पोस्ट वाचताना

30.Last time you cried?
नाही सांगत राव

31.Your best friend?
सगळे बेस्टच आहेत तरीपण जिवाभावाचा एक मित्र आहे प्रसाद नाव आहे त्याचे

32.One place that you go to over and over?
भीमाशंकर आणि हो जोरदार पावसात ते पण शिडी घाटाने

33.One person who emails me regularly?
बरेच आहेत

34.Favorite place to eat?
पुरेपूर कोल्हापूर

झाले एकदा. किती प्रश्न विचारतात लोक आणि स्वताबद्दल लिहायचे म्हंटल्यावर जरा अवघड जाते. असो पण ह्या आठवड्यात मी हे टॅगिंग प्रकरण नक्की काय आहे ते शोधून काढेनच...

मंगळवार, २२ डिसेंबर, २००९

पुरेपूर कोल्हापूर

पुरेपूर कोल्हापूर हॉटेलचे जे मेनू कार्ड आहे त्याच्या शेवटच्या पानावर मला हि कविता मिळाली. तिकडेच बसून ऑर्डर ची वाट वाट बगत मोबाईल मध्ये टाईप करून घेतली तीच इकडे देत आहे. कोणी लिहिली माहित नाही पण कवीतेचा एक आणि एक शब्द खरा आहे. वाचून बघा तुम्हाला नक्की आवडेल..

"खळाळत्या जीवनाचा निर्झर कोल्हापूर...
मनातल्या माणूसकीचा पाझर कोल्हापूर...


रंकाळ्याचा वारा कोल्हापूर...
पन्हाळ्याच्या धारा कोल्हापूर...


खासबागेतील कुस्ती कोल्हापूर...
जेवल्यानंतरची सुस्ती कोल्हापूर...


चपलेपासून फेट्यापर्यंत मातीचा सुगंध कोल्हापूर...
मनानं शरीरानं आत्म्यानं बेधूंद कोल्हापूर...


मिसळीचं वाटण कोल्हापूर...
पांढ-या रश्श्यातलं मटण कोल्हापूर...


विन्या मिल्या पश्या कोल्हापूर...
पम्या पक्या दिप्या कोल्हापूर...


शिव्यांमधलं प्रेम कोल्हापूर...
राजकारणातील गेम कोल्हापूर...


शाहिरीचा बाज कोल्हापूर...
गळ्यातला साज कोल्हापूर...


मातीमधलं पसरलेलं घोंगडं कोल्हापूर...
नखशिखांत रांगडं कोल्हापूर...


ताराबाई पार्कातलं चुणचुणीत कोल्हापूर...
शिवाजी पेठेतलं झणझणीत कोल्हापूर...


क्षणोक्षणी
जिथे तिथे
भरपूर पुरेपूर
ते.... माझं कोल्हापूर... "

बुधवार, १६ डिसेंबर, २००९

घरच्या परसबागेतून भाग १


आजकाल लोकांनी फेसबुक वर मोठ्या प्रमाणावर शेती करायला चालू केली आहे. हो म्हणजे जर तुम्हाला माहित नसेल तर फेसबुक वर फार्मव्हिले नावाचा एक प्रकार आहे त्यामध्ये तुम्हाला शेती करण्यासाठी थोडी जागा आणि थोडे भांडवल दिले जाते ते वापरून तुम्ही नांगरणी, पेरणी, पशुपालन वगेरे वगेरे करून शकता, धान्याची विक्री करून पैसे कमवू शकता. तर मी सुद्धा हल्लीच हे सगळे करून पहिले मस्त वेळ जातो पण येवढा वेळ नाहीये राव.

फार्मव्हिले वरून आठवले माझ्या घरच्या रिकाम्या जागेत माझ्या मम्मी पप्पानी अशीच हौस म्हणून वेगवेगळी झाडे लावली आहेत. काही बिया पडून उगवली तर काही लावली आहेत. म्हंटले ह्या निमित्ताने आज लिहावेच जरा. तसे नेहमी घरी गेलो की मी एक तासभर घरच्या परसबागेत घालवतोच, पण कॅमेरा घेऊन. तिकडे येणार वेगवेगळे पक्षी टिपतो. आमच्या परसबागेत अगदी मोठ्या वृक्षांपासून छोटे छोटे सिझनल वेल पण आहेत. मी काही फोटो काढलेत ते इकडे देतोय.

सुरवात आंब्यांपासून करतो. असेच एक पडके झाड उगवून आले आणि बघता बघता मोठे हि झाले. दर वर्षी एक शंभरबर आंबे निघतात. फोटो पाहून आकाराची कल्पना आली असेलच, तरी हे कच्चे आहेत..

सीताफळ - घराच्या भोवती एक ५ ते ६ झाडे आहेत. सिझन मध्ये सगळी झाडे लग्गडलेली असतात. माझी मम्मी लोकांना देऊन देऊन कंटाळते. पक्ष्यांची तर मेजवानीच असते खासकरून बुलबुल पक्षी अर्धे खाऊन फळ झाडाला सोडण्यात पटाईत आहे.

चिक्कू - एकच झाड आहे पण खूप लागतात आणि त्याची गोडी काही वेगळीच आहे

जांभूळ - सिझनल, मला झाडावर चढून खायला आवडतात. आमच्या शेजारचे पाटील सर (म्हणजे ते ११-१२ विला मला गणित शिकवायचे) ते सुद्धा झाडावर चढून जांभळे काढतात. बरीच खराब होऊन खाली पडून जातात कारण काही ठिकाणी तुम्ही पोहचू शकत नाही झाड लवचिक असते आणि पडायचा धोका असतो.


बदाम - अलीकडेच बदमे लागायला सुरुवात झाली आहे. पण बदमापेक्षा त्याच्या सावलीचा खूप उपयोग होतो आणि असे पण एवढ्या उंच झाडावरून बदमे काढायचे कष्ट कोणी करत नाही. एकतर काठीने पाडा नाहीतर मग दगड आहेतच :-)

लिंबू - विकत आणावे लागत नाहीत इतके तरी निघतातच

दोडका - असाच एक पडीक वेल भाव खाऊन गेला. चार पाच वेळा नक्कीच झाली असेल भाजी. मला आवडत नाही सो जास्ती लिहित नाहीये

कडू कारले - अगदीच कहर केला ह्या सिझनला, शेजारी पण कंटाळले असतील, मम्मीने तर तिच्या सगळ्या स्टाफ ला वाटले असतील. पण परत मी खात नाही सो जाऊदे. अजूनही आहेत पाहिजे असतील तर सांगा घेऊन येईन पुढच्यावेळी गेलो की.


टोम्याटो - कुठे तरी एखादे झाड उगवले होते. दिसला म्हणून फोटो काढला.

कोरफड - मुबलक प्रमाणात उपलब्ध आहे

बाकी मग नारळाचे एक झाड आहे ज्याला जास्त नाही पण मोजके नारळ लागतात. तसेच चिंचा, हो चिंचेचे झाड आहे झाड कसले वृक्षच आहे तो अगदी घराच्या भिंतीपासून तीन फुट अंतरावर आहे बरेच लोक म्हणतात घराला बाधा होईल मुळ्या भिंतीमध्ये शिरतील वगेरे पण आम्ही  ते कापले नाही. खूप चिंचा लागतात. मम्मी छान मीठ लावून गोळे बनवून ठेवते. राहिलेल्या जो मनुष्य काढायला येतो त्याला आम्ही देऊन टाकतो. फळांबरोबर फुलांची पण खूप झाडे आहेत. झेंडू, निशिगंध, गुलाब, मोगरा, जास्वंदी, अबोली आणि मे फ्लावर सुद्धा.


तर आवडली का माझ्या मम्मी पप्पानी जपलेली परसबाग. मग कधी येताय बघायला. पुढच्या भागात परसबागेतल्या पक्ष्यांबद्दल लिहीन.

बुधवार, ९ डिसेंबर, २००९

व्होट फॉर मी

HP ने आयोजित केलेल्या HP Climate Change Photography Contest ‘०९  म्हणजे वातावरणातील बदलावरील छायाचित्र स्पर्धेत मी भाग घेतला आहे. मला तुमच्या अमूल्य मताची गरज आहे. जर माझे छायाचित्र तुम्हाला योग्य आणि विषयाला अनुसरून वाटले तर जरूर मत द्या. मत देण्यासाठी खाली दिलेल्या लिंक वर क्लिक करा..(एका कॉम्पुटर वरून एकदाच मत देता येईल).

मत देण्यासाठी इथे क्लिक करा



 तुम्हाला तुमचा निर्णय देणे सोपे जावे ह्यासाठी ते छायाचित्र इथे देत आहे.





ह्या छायाचित्राद्वारे मला असे सांगायचे आहे कि
"पृथ्वी नष्ट होते आहे आणि मी, तुम्ही आपण सगळे जबाबदार आहोत. ह्यातून बाहेर पडायचे असेल तर झाडे लावा आणि ती जगवा" .

धन्यवाद.

मंगळवार, ८ डिसेंबर, २००९

पहिला स्नो फॉल- (६ डिसेंबर, ०८)

त्या दिवशी शनिवार होता तसे आदल्या दिवशीच कळले होते कि सकाळी हलकासा बर्फ पडणार आहे ते. पहाटे जाग आली त्यावेळी नेहमी पेक्शा जरा जास्तच उजेड दिसत होता त्यात घराबाहेर असणारे झाड पांढरे दिसत होते..म्हंटले झोपेत असल्यामुळे असे होतेय का?..आळस झटकून जवळच्या खिडकीतून बाहेर डोकावले तर आश्चर्याचा धक्का बसला..सगळीकडे बर्फाची पांढरी शुभ्र चादर पसरली होती. म्हणजे पहिल्यांदाच असे काही पाहत होतो त्यामुळे ढगात असल्यासारखे वाटले. कॅमेरा जवळच होता खिडकीतूनच एक फोटो काढला.



बाल्कनीतून हात बाहेर काढला आणि थोड्याच वेळात बर्फाच्या खिसाने हात भरला मस्त फिलिंग होते...कपडे बदलून (आता फोटो काढायचे म्हंटल्यावर चांगले कपडे नको का :-) ). तिघे पण आवरून बाहेर पडलो सकाळी सातच्या दरम्यान बर्फामध्ये पहिले पाऊल टाकले. (त्याचा व्हीडीओ काढून ठेवला आहे). जास्ती थंडी न्हवती बर्फाचे छोटे छोटे कण पडत होते. खूप सारे फोटो काढले एकदा पाय घसरून पडलो ही, विशेष असे लागले नाही. एक तास बाहेर फिरलो मग जरा हुडहुडी भरल्यावरच घरी आलो..मजा आली. काही फोटोस देतोय इथे तुम्हाला आवडतील























आवडला असेल तर जरूर कळवा...