बुधवार, १८ नोव्हेंबर, २००९

दृष्टीकोन दुसरा तिसरा दिवस

दिवस २ रा :
पहिला दिवस खूपच हेक्टिक होता त्यात रात्री जागून ब्लॉग लिहिला होता..सकाळी लवकर उठून परत तिकडे पोहोचलो. आज शनिवार असल्यामुळे गर्दी अपेक्षित होती.

सकाळी दहा नंतर लोक यायला सुरुवात झाली. आज फोटोग्राफर्ससाठी मेजवानी होती म्हणजे ऋषीचे लाईटरूम चे आणि सुहास चे फोटोशॉपचे सेशन्स होते. ११.३० ला सेशन चालू झाला खूपच छान झाला आज नवीन काहीतरी शिकायला मिळाले. सुहासने पण मास्किंग बद्दल खूप छान सांगितले.

दुपारी (दुपार कसली चार वाजले होते) चैतन्य ला जाऊन पराठे खाल्ले. (तिकडे आजकाल कांदे महागल्यामुळे कोबी देतात पराठ्याबरोबर - सौमित्र). तिकडून आलो तर विशालचे वाईल्ड लाईफ फोटोग्राफीवरचे सेशन चालूच झाले होते. विशाल त्याने काढलेले फोटो दाखवत होता आणि त्याच्या बद्दल ची माहिती सांगत होता. काही टिप्स पण दिल्या त्याने. प्रदर्शन फळाला लागल्यासारखे वाटत होते. खूप काही शिकायला मिळत होते, वेगवेगळे कॅमेरे, लेन्सेस वापरायला मिळाल्या. भूषणचा निकॉन 700D पूर्ण वेळ माझ्याकडेच होता.

दिवस कसा संपला कळलेच नाही. आता ओढ लागली होती ती भूषणची गाणी आणि गिटार ऐकण्याची. आज अगदी व्हीडीओ कॅमेरा सेट करून ठेवण्यात आला सुहासने पण त्याच्या 5D मधून व्हीडीओ घेतले. आजपण भूषणने गिटार ट्यून करून खूप छान गाणी गाईली. मजा आली. आज मुंबईवरून ऋषी आणि मंगेश आले होते मग रात्री मी, पंकज, सचिन, ऋषी, मंगेश आणी चैतन्य हॉटेल चैतन्य मध्ये चिकन खाल्ले. पंकजने वेगळे काहीतरी करायचे म्हणून चिकन पराठा मागवला पण प्रयन्त फसला निम्मा टाकून दिला.

दिवस ३ रा :
रविवार आज जरा उशिराच उठलो आणि दहा वाजेपर्यंत तिकडे पोहोचलो. सौमित्र ज्याच्याकडे चावी असायची, चैतन्य, ऋषी आणि मंगेश चौघेच आले होते. बाहेर खूप कॉलेज ची मुले दिसत होती काल एकले होते कि काहीतरी डान्स चा कार्यक्रम आहे पण नंतर समजले कि चेन मार्केटिंग चे बळी आहेत हि सगळी पोरे आणि काही सुटा बुटात असलेली पोरेच ह्यांना बकरा बनवत होती शेवटी मास्टर माइंड कुणीतरी दुसराच असणार पण जाऊदे गर्दी होती हे खरे. भूषण म्हणाला अगदी पोट्रेट्स आहेत सगळे. आज मंगेशच सेशन होते जे माझे राहून गेले काहीतरी मोठे मिस केले आहे मी. दुपारी सुनील कापडीयांचे प्रिंटींग विषयी सेशन झाले. ते चालू असतानाच पोटातली भूक भागवण्यासाठी पिज्झा ऑर्डर केले कधी न्हवे ते वेळेवर आलो तो. पोटात काहीतरी गेल्यावर पोट शांत झाले.

भर नोव्हेंबर मध्ये पाउस पडत होता पण तरी पण लोक येतच होते. रात्री आठच्या दरम्यान कुंड्या आणि झाडे घेऊन जाण्यासाठी अजिंक्यचा टेम्पोवाला हजर झाला. जितक्या वेळेत आम्ही कुंड्या वर आणल्या होत्या त्याच्या कितीतरी कमी वेळात त्या टेम्पोत भरल्या गेल्या. फक्त झाडे (झाडे कसले वृष होते ते) टेम्पोत चढवताना हाल झाले. (सुदैवाने मी तिकडे न्हवतो म्हणजे रिकामा बसलो न्हवतो फ्रेमजवळ माहितीचे कागद चिकटवत होतो). अजून एक तासभर बाकी होता पण आताच कसे सुने सुने वाटत होते. वेळ होती ग्रुप फोटोची लगेच कॅमेरे सज्ज झाले आणि गुप फोटो सेशन झाले.

नऊच्या दरम्यान आम्ही फ्रेम्स काढायला चालू केल्या. मी तितक्यात चटका करून सगळ्यांच्या कॅमेर्यातले फोटोस माज्या लापटोप वर टाकले (हावरटसारखे - पंकज). झाले सगळे रिकामे झाले.कोणीतरी जाऊन गिटार आणली हो हा कार्यक्रम चुकवून कसे चालेल पण त्या आधी मंगेश ला सगळ्यांनी निरोप दिला बिचारा एक पैसा घेतला नाही एवढे छान डिझाईन करून दिले होते त्याने. परत आज भूषणची गिटारवरची पाच गाणी झाली. उद्या हे सगळे नसणार याचे दुख सगळ्यांच्या चेहऱ्यावर दिसत होते पण प्रदर्शन यशस्वी झाल्याचा आनंदही तितकाच होता. त्याच आनंदाचे सेलिब्रेशन साठी गुडलक घाठले. मस्त चिकन वर तव मारला आणि १२ वाजता सगळ्यांचा निरोप घेतला.