शुक्रवार, १३ नोव्हेंबर, २००९

दृष्टीकोन २००९ - दिवस पहिला

(आज खूप कंटाळा आला आहे पण थोडासा लिहायचा पर्यंत करतोय डिटेल मध्ये पंकज टाकेलच) काल रात्रीची धावपळ अगदी फोटोगॅलरी साफ करण्यापासून ते लाईटस्, फ्रेम्स अगदी रात्री दोन वाजल्यापर्यंत चालू होती. तसे जेवण पण जाले न्हवते सचिनने आणलेले मालपाणी चे क्रीमरोल्स आणि ध्रुव ने आणलेले वडापाव एवढच पोटात होत. थोडी राहिलेली कामे सकाळी करायची ठरवून थोड्या तासांच्या निद्रेसाठी सगळे पसार झालो.

              सकाळी लवकर आवरून ठरल्याप्रमणे ९ वाजता गॅलरीला पोहोचलो. तिकडे सौमित्र आणि स्वाती राहिलेल्या फ्रेम्स लावत होते तर पंकज आणि चैतन्य राहिलेले चार फोटो फ्रेम करायला गेले. मी जाऊन राहिलेल्या लाईटस लावल्या आणि नंतर सगळ्या व्यवस्थित अडजस्त करून घेतल्या. तोपर्यंत भूषण कार्पेट वाल्यांना कार्पेट सहित घेऊन आला. वाह रेड कार्पेट टाकल्यावर काय मस्त फील आला छान वाटले. सकाळी लवकर येऊन सुहास ने बाहेरच मोठे पोस्टर लाऊन घेतले होते. फायनली ४ फ्रेम्स सोडल्यातर आणची तयारी पूर्ण झाली.११.०० ची वेळ दिली होती पाहुन्य्नाना, मग भूषण त्यांना आणायला गेला. सौमित्रने उगाच माझे नामकरण करून टाकले 'हर्क्युलिस' म्हणे काही केले नाही मी फक्त दोन चार खिळे जे निघत न्हवते आणि एक दोन विचित्र फ्रेम सरळ लावल्या तर सगळे लगेच हर्क्युलिस म्हणायला लागले :-)


१०.३० च्या दरम्यान विद्या महामंडळ मुकबधीर संस्थेची मुलं व त्यांचे शिक्षक आले. थोडेफार प्रेक्षक यायला सुरुवात झाली होती. बरोबर ११.०० ला भूषण प्रमुख पाहुणे श्री पारकनिस यांना घेऊन हजार झाला. डी.एन.ए चे मुख्य छायाचित्रकर श्री. अनिल अवचट ही वेळेत वेळ काढून हजार झाले. तसेच प्रदर्शनाचे मुख्य प्रायोजक युनायटेड पेरीफेरल्स श्री सुनील आपल्या दोन सहकार्यानं समवेत आले.


उदघाटनाचा कार्यक्रम वेळेत चालू झाला. आरती ने प्रमुख पाहुण्यांचा परिचय करून दिला. श्री पारकनिस हे नावाजलेले छायाचित्रकार आहेत त्यांची भरपूर प्रदर्शने झाली आहेत, त्याच बरोबर त्यांची दरवर्षी सवाई महोस्तवातल्या फोटोंची दिनदर्शिका बनते. पु. ला. चे ते खूप चांगले मित्र होते भारतीय डाकविभागाने प्रसिद्ध केलेल्या पु. ला. देशपांडे चे डाक तिकिटावर त्यांनी काढलेला फोटो आहे. आरती ने इतर पाहुण्च्याचा परिचय करून देत आलेल्या मुकबधीर विद्यार्थ्यानांचे स्वागत केले.



पाहुण्यांच्या हस्ते दीप प्रजवलन करून प्रदर्शनाचे उद्घाटन झाले. पारकनिस काकांनी आम्हा सगळ्यांना मार्गदर्शन केले. देशपांडे बाईनी त्यांच्या मुलांना समजावे म्हणून त्यांच्या भाषेत लगेच भाषांतर केले. विशेष म्हणजे आपल्या मुलाचे कौतुक करावयाला आलेल्या अबोधच्या बाबांनी बसल्या बसल्या एक कविता आणि दोन चारोळ्या लिहिल्या आणि त्या खास आमच्यासाठी वाचून

दाखवल्या. (आता त्या माझ्याकडे उपलब्ध नाहीयेत मी नंतर टाकेन). सौमित्र च्या आईनेही आमचे कौतुक केले. अशा तरीने आमच्या तिसऱ्या प्रदर्शनाला सुरुवात झाली.


या कार्यक्रमानंतर आमचे एक महत्वाचे काम राहून गेले होते ते चालू झाले ते म्हणजे छायाचित्रांची माहिती तसेच आमचे आणखी एक प्रायोजक फ्लॉप म्यगझिन यांनी एक स्पर्धा ठेवली ज्यात येणार रसिक त्यांच्या आवधीचे पाच फोटो निवडून देणार आणि मग त्यानंतर हे फ्लॉप म्यगझिन वाले त्यातले दोन निवडून ते फोटो विकत घेणार त्यासाठी फोटोना क्रमांक देणे आवश्यक होते. मग ते काम चालू झाले. त्यात खूप वेळ गेला पण काम सुंदर झाले. लोक येत होतेच.


दुपारी रेडीओ सिटी वरती आर जे ने दिल चाहता च्या गाण्यानंतर केलेली छान जाहीरात ऐकून सगळ्यांना अगदी सार्थक वाटले. ह्या वर्षी लोकांपर्यंत पोहोचण्यात कोणतीच कसर ठेवली नाहीये. दुपारीच आय. पी. एन. नावाच्या एका टी.व्ही. रिपोर्टर येऊन बातमी व रेकॉर्डिंग घेऊन गेल्या. हजर असलेल्या मेम्बर्स नी उस्फुर्तपने माहिती व प्रतिकिया दिल्या.





तीनच्या दरम्यान सगळ्यांना जाम भूक लागली होती सकाळपासून एक सामोसा आणि चहा वर होते सगळे. मग काय अमित ने पिज्झा मागवले जे पाच मिनटात येतो म्हणत १ तासांनी आले तोपर्यंत पोटात कावळ्यांचे रान उठले होते. लोक पिज्झा वर तुटून पडले. तसे घासपूस वाले दोनच होते पण उगाच पाप नको म्हणून बाकीच्यांनी एक एक घास तरी खाल्लाच त्यातला.


संध्याकाळी बर्यापैकी गर्दी झाली. लोक छायाचीतरांचा आनंद लुटण्यात मग्न होते. काहींनी फोटो विकत घेण्याबद्दल बोलून दाखवले तश्या नोंदीही करून घेतल्या. लोक अभिप्राय देऊन जात होते.

रात्री नऊ नंतर भूषणला आग्रह करून गिटार चा डेमो द्यायला सांगितला होता. त्याने खास घरी जाऊन गिटार आणली. मग काय सगळे बंद करून दिवसाचा शेवट केला आणि बाहेरच्या व्हरांड्यात पाय्रीवर्ती भूषण आणि त्याच्या गिटार जवळ घोळका करून बसलो. भूषणने सगळे सेट करून पहिल्या गाण्याला सुरुवात केली इंग्रजीमधले अनिस हे गाणे खूप छान रित्या गिटार वाजवत सदर केले. टाळ्यांचा कडकडाट झाला. त्यानंतर त्याने ये शाम मस्तानी आणि भवरे कि गुनगुन सादर केले काय सुंदर गिटार वाजवली सगळे स्तब्ध झाले होते. त्यानंतर फर्माईश म्हणून लकी आलींचे ओ सनम आणि स्वतःच्या आवडीचे डूबा डूबा राहता हू सादर केले.. गारवा आणि एका इंग्रजी गाण्यानंतर उद्या परत गिटारचा कार्यक्रम नक्की करून आम्ही तिथून बाहेर पडलो. पंकज आणि मी गंधर्वला जेवलो आणि घराची वाट पकडली.

 प्रदर्शनाचे काही फोटो इकडे देतोय पण विनंती आहे कि नक्की भेट द्या..


१. काही विदेशी नागरिकांनीही भेट दिली


 
 २. मुकबधीर संस्थेचे विद्यार्थी प्रदर्शन पाहताना

 
 ३. छायाचित्रे

 
४. प्रदर्शन पाहण्यात गुंग असलेला रसिक वर्ग 

 
 

५. छोटा प्रेक्षक



६. एक निवांत क्षणी मेम्बर्स
आवडले न हे सगळे मग जरूर भेट द्या..